"Księga ziół" XXV

prof. Władysław Stróżewski

Cechą charakterystyczną mistrza, szczególnie istotną w obcowaniu z uczniem, jest życzliwość. Niełatwo ją zdefiniować. Z pewnością konstytuuje ją szczególna postawa „wychodzenia naprzeciw”, gotowość udzielania pomocy, zwłaszcza zaś „wczucia się” w sytuacje drugiego. Wydaje się także, że w skład konstytutywnych elementów życzliwości wchodzi także szczególny moment gotowości poniesienia ofiary, która kulminuje w ofierze z rzeczy dla uczonego nejcenniejszej: z czasu. Mistrz musi znajdować czas dla swego ucznia, a ten musi być przekonany, że ten czas zawsze się dla niego znajdzie. Niekiedy w porę, niekiedy nie w porę. Czas poświęcony uczniowi jest w oczach mistrza co najmniej równie cenny jak ten, który przeznacza na własną prace naukową. (Dwai mistrzowie, [w:] Mistrz i uczeń. Materiały z sympozjum 18-19 marca 1996, Kraków 1996, s. 27)

fot. A. Walanus

"Słowa w ogóle mają krótki termin ważności, są towarem, 

który szybko traci wartość, lubią się dewaluować."

o. Rafał Skibiński OP

"Najdoskonalsza modlitwa szuka obecności Chrystusa i znajduje go w każdym ludzkim sercu. Jedyne oblicze Chrystusa jest ikoną w pełnym tego słowa znaczeniu, ale Jego ikony są niezliczone, ponieważ każde ludzkie oblicze także jest ikoną Chrystusa. Wprowadzając nas w ten sposób na drogę kontemplacji, miasto może nas prowadzić na drogę autentycznej świętości. Odkrycie Boga, którego się nie widzi, dokonuje się wówczas poprzez oblicze braci, których się spotyka. Do nas należy odkrycie tego o czym Bóg na mówi, poprzez życie tych, którzy nas otaczają, a którzy są jak obrazy naszego jedynego Boga - pełne blasku lub spękane i matowe - Źródła wszelkiej świętości."


P-M. Delifieux

Bądźcie mnichami w samym sercu świata, 

nie potrzebujecie do tego habitu.

Zasiewajcie ziarna modlitwy i woń kadzidła. 

Bądźcie święci i uświęcajcie ziemię.

św. Charbel

Duchowny maronicki, mnich i pustelnik, święty Kościoła katolickiego.

Boży Szaleniec.

"Aby zrozumieć człowieka i jego potrzeby, aby go poznać w tym, co najistotniejsze, nie trzeba przeciwstawiać oczywistości waszych prawd. Tak macie rację. Macie wszyscy rację.
Logika potrafi dowieść wszystkiego. Nawet ten ma rację, kto na garbusów zrzuca odpowiedzialność za wszystkie nieszczęścia świata. (...) A ludzie garbaci z pewnoscią także zbrodnie popełniają.
Ażeby dotrzeć do tego, co naistotniejsze, trzeba zapomnieć na chwilę o wszelkich podziałach, jeżeli bowiem weźmiemy je pod uwagę, natychmiast pociągną za sobą cały Koran niewzruszonych prawd i wynikający z nich fanatyzm."

Ziemia, planeta ludzi; Antoine de Saint - Exupery

"Jest w Europie dwieście miolionów ludzi, których życie nie ma sensu i którzy by chcieli się do człowieczeństwa urodzić. (...) 

Są także inni, uwięzieni w trybach swoich zawodów, pozbawieni radości pioniera, radości klasztoru, radości uczonego. 
Sądzono, że aby ich podnieść wzwyż, wystarczy ich ubierać, żywić i zaspokajać wszystkie ich potrzeby. 
I w ten sposób stworzono w nich podwaliny do czegoś w rodzaju mieszczucha Courteline'a, wsiowego polityka, technika przed którym zamknięte zostało wszelkie życie duchowe.
Daje im się wykształcenie, ale nie daje kultury." 

Ziemia, planeta ludzi; Antoine de Saint - Exupery

litania pokory

O, Jezu cichy i pokornego serca, wysłuchaj mnie.
Wyzwól mnie Jezu z pragnienia aby być cenionym,
z pragnienia aby być lubianym,
z pragnienia aby być wysławianym,
z pragnienia aby być chwalonym,
z pragnienia aby wybrano mnie przed innymi,
z pragnienia aby zasięgano mojej rady,
z pragnienia aby być uznanym,
ze strachu przed poniżeniem,
ze strachu przed wzgardą,
ze strachu przed skarceniem.
ze strachu przed zapomnieniem,
ze strachu przed wyśmianiem,
ze strachu przed skrzywdzeniem,
ze strachu przed podejrzeniem.


I także Jezu, daruj mi te łaskę bym pragnął...
aby inni byli więcej kochani niż ja,
aby inni byli wyżej cenieni ode mnie,
aby w oczach świata inni wygrywali, a ja bym przegrywał,
aby inni byli wybierani, a ja bym był pozostawiony,
aby inni byli chwaleni a ja bym był niezauważony,
aby inni byli we wszystkim uznani za lepszych ode mnie,
aby inni mogli stać się świętszymi ode mnie,
o ile tylko ja będę tak święty jak powinienem,
Amen.

litania pokory

przypisywana jest Marii Magdalenie, patronce dominikanów