"Najpiękniejszym dzieciństwem, jakie można dać dziecku, jest pozwolenie mu, 

by szło własną drogą i o własnych siłach." 

"Ojciec Joachim Badeni OP, nasz klasztorny starzec i mistyk, zapytany kiedyś: „Dlaczego u dominikanów podczas Mszy św. dzieci biegają po kościele?", odpowiedział bardzo błyskotliwie: „Bo one wiedzą, że Pan Bóg jest wszędzie"

fragment: http://www.deon.pl/inteligentne-zycie/obiektyw/art,27,dlaczego-dzieci-biegaja-w-kosciele.html

fot. http://mauafotografia.blogspot.com/

"Księga ziół" XXV

prof. Władysław Stróżewski

Cechą charakterystyczną mistrza, szczególnie istotną w obcowaniu z uczniem, jest życzliwość. Niełatwo ją zdefiniować. Z pewnością konstytuuje ją szczególna postawa „wychodzenia naprzeciw”, gotowość udzielania pomocy, zwłaszcza zaś „wczucia się” w sytuacje drugiego. Wydaje się także, że w skład konstytutywnych elementów życzliwości wchodzi także szczególny moment gotowości poniesienia ofiary, która kulminuje w ofierze z rzeczy dla uczonego nejcenniejszej: z czasu. Mistrz musi znajdować czas dla swego ucznia, a ten musi być przekonany, że ten czas zawsze się dla niego znajdzie. Niekiedy w porę, niekiedy nie w porę. Czas poświęcony uczniowi jest w oczach mistrza co najmniej równie cenny jak ten, który przeznacza na własną prace naukową. (Dwai mistrzowie, [w:] Mistrz i uczeń. Materiały z sympozjum 18-19 marca 1996, Kraków 1996, s. 27)

fot. A. Walanus

"Naturalną reakcją na niespełnione życzenie jest smutek. Kiedy nam doroslym coś się nie udaje, reagujemy przecież właśnie w ten sposób. 
Dlaczego niepoi nas podobna reakcja dziecka? Ono, po pierwsze, jest smutne bo nie dostało tego czego chce, po drugie może woli zostać samo, bo zwyczajnie jest złe na tego kto stanął mu na drodze. 
Dlatego dziecko się izoluje. To co powinniśmy zrobić, to zauważyć ten jego smutek. Powiedzieć:"Widzę i rozumiem, że jest ci przykro, ale to nie zmieni mojej decyzji. Zostań w takim razie w swoim pokoju, a gdy poczujesz, że smutek mija, przyjdź. Ja czekam tu na ciebie i możemy sobie porozmawiać."

Czego nie należy robić w takiej sytuacji? Mówić: "Tatuś nie lubi, gdy jesteś smutna, tatuś lubi cię kiedy jesteś uśmiechnięta." W ten sposób pokazujemy dziecku, że nasza miłość jest warunkowa. Ponadto dajemy do zrozumienia, że smutek to emocja, której nie wolno mu przeżywać." 

Adriana Klos

"Ja" i "Ty"

"Oskarżeniami i krytyką posługujemy się, by zmienić czyjeś zachowanie, ale to nie jest dobra metoda.

Gdy masz komuś coś do zarzucenia, powiedz mu raczej, jak jego postępowanie oddziaływuje na ciebie i twoją pracę (...).

Mów o tym z własnego punktu widzenia: "Uważam... potrzebuję... nie mogę..." Jest to tak zwany język "ja". Wypowiedź koncentruje się wokół osoby mówiącego, jego obowiązkó i potrzeb oraz problemów osobistych i zawodowych wynikających z czyjegoś postępowania.
Język "Ty" natomiast kładzie nacisk na krytykę i oskarżanie drugiej osoby. W języku "Ty" mówi się, że ktoś jest okropny, nie do zniesienia, nieporządny, co powoduje zakłucenia komunikacji i wywołuje wrogość.

Użyteczną formułą, gdy trzeba powiedzieć o tym, jak oddziałuje na czyjeś zachowanie jest: "Kiedy ty .. ja czuję..." 

Komunikacja w pracy z dziećmi i młodzieżą

wprowadzenie do pedagogiki społecznej

Pat Petrie

ilustracja mariusz stawarski

tłumione uczucia

"Niezależnie od przyczyn przemilczania tłumienie uczuć może spowodować ich ujawnienie się w inny, pośredni sposób. Zdaża się że pretensje narastają tak długo, aż są już nie do wytrzymania i dochodzi do wybuchu gniewu, który powoduje więcej szkód, niż uczyniłoby zajęcie się problemem w odpowiednim czasie." (...)
"Nie należy się spodziewać, że ktoś odczyta nasze myśli, trzeba wyraźnie powiedzieć, co budzi zastrzeżenia." (...)

"Angażowanie dzieci i młodzieży w rozwiązywanie problemów jest okazaniem im szacunku jako członkom społeczeństwa, uczestnikom wspólnoty i świadczy o tym, że wychowawcy cenią ich opinie." 

JAK PRZEPROWADZIĆ SKUTECZNĄ KONFRONTACJĘ:

Pamiętaj, że rozmowa ma dotyczyć problemów, jakie powoduje czyjeś zachowanie. Nie wolno natomiast krytykować osoby. 

• zachowaj spokój 
• wybierz właściwy czas i miejsce
• wyjaśniaj nieporozumienia *

*Kiedy decydujesz się na konfrontację z osobą która sprawia problemy, musisz najpierw sprawdzić, uprzejmnie i życzliwie, czy po jednej lub drugiej stronie nie doszło do nieporozumienia. Dzięki temu masz możliwość wycofać się, jeżeli się pomyliłeś, a rozmówca może przeprosić, jeżeli to on popełnił błąd. Czasami to wystarcza.

Pamiętaj, że oskarżycielski ton głosu sprawia, że te same słowa niosą całkiem inne znaczenie. 

Komunikacja w pracy z dziećmi i młodzieżą

wprowadzenie do pedagogiki społecznej

Pat Petrie

"Czas, jaki dziecko może spędzić z rodziną ( w innej sytuacji niż podczas obserwowania tyłu głowy mamy lub taty w samochodzie), to czas zyskany dla niego jako człowieka. Właśnie wtedy uczy się, co znaczy być córką, matką, ojcem, dziadkiem. Patrzy i obserwuje, by za kilkadziesiąt lat móc samemu podjąć się tych trudnych ról.

Ludzi nie rodzą się z umiejętnością tworzenia rodziny, wychowywania dzieci, radzenia sobie w związku, rozwiązywania konfliktów.
Tego muszą się nauczyć, by mieć szansę na szczęśliwe życie w dorosłości, a mają na to zaledwie kilkanaście lat. Jeżeli ten cały czas spędzą w szkole i na zajęciach, to zwyczajnie nie będą mieli kiedy posiąść tej wiedzy.
Prawdy o miłości i wzajemnym przywiązaniu nie poznają podczas żadnych lekcji czy warsztatów. Można się tego dowiedzieć tylko dzięki obserwowaniu i naśladowaniu najbliższych. "

Jak wspierać rowój dziecka w wieku 6-13 lat?
Natalia Minge, Krzysztof Minge