fot. A. Marjak

"pośrodku ciebie jestem Ja - Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać." 

(Oz 11,9)

"Modlić się, oddawać siebie Bogu. 

Zwyciężać myśli, które prowadzą donikąd. Donikąd - czyli do rozpaczy."

Michał Zioło OCSO

"Najdoskonalsza modlitwa szuka obecności Chrystusa i znajduje go w każdym ludzkim sercu. Jedyne oblicze Chrystusa jest ikoną w pełnym tego słowa znaczeniu, ale Jego ikony są niezliczone, ponieważ każde ludzkie oblicze także jest ikoną Chrystusa. Wprowadzając nas w ten sposób na drogę kontemplacji, miasto może nas prowadzić na drogę autentycznej świętości. Odkrycie Boga, którego się nie widzi, dokonuje się wówczas poprzez oblicze braci, których się spotyka. Do nas należy odkrycie tego o czym Bóg na mówi, poprzez życie tych, którzy nas otaczają, a którzy są jak obrazy naszego jedynego Boga - pełne blasku lub spękane i matowe - Źródła wszelkiej świętości."


P-M. Delifieux

"On leczy złamanych na duchu 

i przewiązuje im rany. 

On liczy wszystkie gwiazdy

i każdej nadaje imię..." 

Ps 147 

Czas roratni 

oczekiwania 

zdjęcie autorstwa E. Janisz http://dziennie-co-dziennie.tumblr.com/post/69256620736

Tak bardzo wbijano nam do głowy przekonania o środkach i celach, że nie uświadamiamy sobie, iż życie modlitwy rządzi się swoimi prawami.


W modlitwie odkrywamy to, co już posiadamy. Zaczynasz w miejscu, gdzie jesteś i pogłębiasz to, co już posiadasz i uświadamiasz sobie, że już tam jesteś Posiadamy już wszystko, ale nie znamy tego i nie uświadamiamy. Wszystko zostało nam dane w Chrystusie. Wszystko czego nam potrzeba, to doświadczyć tego, co już posiadamy.


Problem w tym, że nie poświęcamy czasu na to, aby to uczynić.

T. Merton

(Listowa Szkoła Modlitwy, LIST 10-11/2013)

Święty Charbel:

"Uświęcaj czas, twoje życie, każdą jego chwilę. Niech nie rozprasza cię tykanie zegara. Nie możesz go zatrzymać, ale możesz być przygotowany na kolejne uderzenie.

Kto usuwa Boga ze swojego życia, umysłu, serca, poddaje się upływowi czasu i pogrąża w śmierci. Nie znaczy to, że Bóg nie będzie już istniał, ale że ty przestaniesz żyć."

ikona świętego Charbela

I każdy człowiek, w szczególności każdy mężczyzna, jest stróżem tej świętości i tej godności. «Czyż jestem stróżem brata mego?» — pytał Kain (Rdz 4, 9), dając początek nieszczęsnej cywilizacji śmierci w dziejach ludzkości. 

Chrystus staje w pośrodku tej cywilizacji, staje w pośrodku Kainowego pytania i odpowiada: «Tak, jesteś stróżem — jesteś stróżem świętości, jesteś stróżem godności człowieka w każdej kobiecie i w każdym mężczyźnie. 

Jesteś stróżem świętości jej ciała, ono ma pozostać dla ciebie przedmiotem czci. Wówczas będziesz się cieszył tym pięknem, jakim Bóg obdarzył ją od początku, a ona będzie cieszyła się tobą, będzie czuła się bezpieczna wobec oczu brata, będzie radowała się darem, jakim Stwórca uczynił jej kobiecość». 

Jan Paweł II
Medytacje na temat: Bezinteresownego daru